Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

again...again...again...

“Τέλειο είναι εκείνο που αγαπάς μ’ όλη σου την ψυχή και δεν είναι δικό σου. Κι εσύ δεν ήσουνα ποτέ δικος μου, εκτός μέσα σε κάποια τρελά μου όνειρα -από εκείνα που σε κάνουν να ξυπνήσεις το πρωί με ένα τεράστιο χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη και την ψυχή νιώθοντας την ευτυχία του να υπάρχει κανείς σ’ όλο σου το είναι… Ήσουνα ο μοναδικός στόχος που ήθελα στα αλήθεια να πετύχω, η μοναδική κορυφή που ήθελα με όλη μου την ψυχή να φτάσω. Ανέβηκα ένα εκατομμύριο σκαλιά κι άπλωσα το χέρι για να αγγίξω τον ουρανό, κι αυτός πήγε πιο πέρα… Εκείνος ο ουρανός ήσουνα εσύ!!

2 σχόλια:

  1. πανεμορφο.. δεν εχω τιποτα αλλο να προσθεσω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πόσο όμορφο αλήθεια, να πλημμυρίζεις με συναισθήματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή